Grupa plastyczno-muzyczna, programowo antyartystyczna, działająca w latach 1990 - 1994, w składzie Hassan, Cyrul Duhe i Lietzau.
Nie miała sprecyzowanego programu jak inne grupy, ale możnaby wyodrębnić
parę cech charakteryzujących.

-Całkowita opozycja do sztuki i świata artystycznego, zarówno wobec
instytucji artystycznych jak i amatorów czy innych artystów.
-Kpienie z awangardy artystycznej jako środka używanego przez artystów do  zakrywania swojej miernoty i braku pomysłów.
-Kpienie z edukacji artystycznej gdzie 'wybrani' 'uczą' 'nieświadomych'.
-Kpienie z drobnomieszczańskiej kultury i staromodnego konsumowania sztuki.
-Kpienie z nowych nurtów nazywanych anty-sztuką, a-sztuką itp.w tym również  kpienie z siebie jako nowego sposobu na sztukę.
-Obnażanie bufonady w sztuce, uprawianej pod płaszczem intelektu.
-Brak misji artystycznej i chęci przekonania kogokolwiek do siebie.
-Programowy brak kontaktu z krytyką sztuki i mediami.
-Całkowite przekonanie o swojej genialności i wspaniałości.
-Swobodna ekspresja i nielogiczność połączona z umiejętnością uzasadnienia  wszelkich działań.
-Zabawa w 'artystę' jako kogoś 'szczególnego' w społeczeństwie.
-Niszczenie i tworzenie jako środki swobodnego wyrazu.
-Zalecane eksponowanie swojej odrębności w obrębie grupy, jednostka jako  część grupy nie podlega żadnym rygorom wewnętrznym.
-Niepoddawanie się modzie i prądom artystycznym.
-Opozycja do postępu technicznego i profesjonalizmu w różnych dziedzinach  życia.
-Opozycja do komercjalizacji świata jak i komercjalizacji awangardy.
-Opozycja wobec systemu państwa, który wyzyskuje i niszczy wrażliwość  jednostki przez zmuszanie do poddania się systemowi.

Grupa zajmowała się:
-tworzeniem dzwięków, muzyki i koncertowaniem w salach jak i w plenerze.
-happenigiem i performance połączonym z prezentacją szeroko pojętego  malarstwa, dźwięku, instalacji, asamblage, tworzeniem obiektów, aneksowaniem  przestrzeni do własnych celów, a następnie również niszczenia tego.
-działaniami galeryjnymi i pozagaleryjnymi.
-akcjami i wystąpieniami w miejscach publicznych bez zgody władz.
-zapraszaniem innych do udziału we wspólnych działaniach.

W 1994 roku grupa uległa rozpadowi niszcząc cały dorobek własny,
taśmy audio i wideo oraz dokumentację własnych działań jako pomyłki historii.